Vladlena Sandu
Memory
In het prijswinnende Memory reconstrueert filmmaker Vladlena Sandu haar door oorlog getekende jeugd in een visueel overdonderende collage van speelgoedtheaters, surrealistische tableaux en autobiografische beelden.
Gedreven door onuitputtelijke verbeeldingskracht, creëert filmmaker Vladlena Sandu in haar eerste lange documentaire Memory een visuele wereld die voortdurend wisselt tussen herinnering, fantasie en nachtmerrie. Wanneer de zesjarige Vladlena na de scheiding van haar ouders van de Krim naar Grozny verhuist, heeft ze geen idee dat haar kindertijd al snel door oorlog overschaduwd zal worden. In 1994 ontketent de Russische Federatie een bezettingsoorlog tegen de Tsjetsjeense bevolking, en het geweld dringt haar leven binnen. Wat begon als een gewone jeugd, verandert in een wereld van gruwelen die ze als kind met eigen ogen aanschouwt.
Jaren later keert Vladlena als filmmaker terug naar die herinneringen. Met tomeloze vindingrijkheid bouwt ze een speelgoedtheater waarin plastic poppetjes de gruwelen verbeelden die ze als kind aanschouwde, terwijl haar autobiografische voice-over de beelden doorweeft. Verzadigde, lyrische tableaux doordrenkt van de geest van Tarkovski en Paradzjanov wisselen af met de vrolijke kakofonie van Europop-hits als It's My Life. En door dit alles heen sluipt King Kong: haar denkbeeldige vriend en beschermer te midden van de chaos en de dood.
In dit diep persoonlijke werk stelt ze de indringende vraag hoe je de cyclus van geweld doorbreekt die kinderen vormt en van generatie op generatie wordt doorgegeven — een vraag die, verbeeld in speelgoeddecors en surrealistische droombeelden, ook nu nog vele kinderen overal ter wereld pijnlijk actueel blijft.
Driven by inexhaustible imagination, filmmaker Vladlena Sandu creates a visual world in her first feature-length documentary, Memory, that constantly shifts between memory, fantasy, and nightmare. When six-year-old Vladlena moves from Crimea to Grozny following her parents' separation, she has no idea that her childhood will soon be overshadowed by war. In 1994, the Russian Federation unleashes a war of occupation against the Chechen population, and the violence invades her life. What began as an ordinary childhood transforms into a world of horrors that she witnesses with her own eyes as a child.
Years later, Vladlena returns to those memories as a filmmaker. With boundless ingenuity, she constructs a toy theater in which plastic figures represent the horrors she witnessed as a child, while her autobiographical voice-over weaves through the images. Saturated, lyrical tableaux steeped in the spirit of Tarkovsky and Parajanov alternate with the joyful cacophony of Europop hits like It's My Life. And slithering through it all is King Kong: her imaginary friend and protector amidst the chaos and death.
In this deeply personal work, she poses the penetrating question of how to break the cycle of violence that shapes children and is passed down from generation to generation — a question that, visualized in toy sets and surreal dreamlike imagery, remains painfully relevant to many children all over the world today.