César Augusto Acevedo
Horizonte
César Augusto Acevedo lang verwachte tweede speelfilm (na La Tierra y la Sombra uit 2015 die de Caméra d’Or won op het filmfestival van Cannes) is een magisch-realistisch, psychologisch en filosofisch drama waarin het camerawerk van het Latijns-Amerikaanse landschap een derde hoofdpersoon heeft gemaakt.
Basilio (Claudio Cataño) keert terug naar zijn huis en zijn moeder Inés (Paulina García). Hij is lang vermist geweest en inmiddels, net als zijn moeder, overleden. De twee geesten hebben geen rust. Ze gaan op een spirituele zoektocht naar Basilio’s vermiste vader en hopen op verlossing van alle verkeerde beslissingen die ze tijdens hun leven hebben gemaakt. Samen trekken ze door hun door oorlog verscheurde land, terwijl ze onderweg vergeefs contact proberen te maken met de nog levende mensen. Ze ontdekken langzaam maar zeker dat ze grote offers moeten brengen om uit deze situatie te komen. De film gaat over de destructieve aard van de mens en onze behoefte om anderen aan onze macht te onderwerpen, op welke manier dan ook.
Basilio (Claudio Cataño) returns to his home and to his mother, Inés (Paulina García). He had been missing for a long time and, like his mother, has since passed away. The two ghosts find no peace. They embark on a spiritual quest to find Basilio’s missing father, hoping for redemption from all the wrong decisions they made during their lives. Together they travel through their war-torn country, trying in vain along the way to make contact with the living. Slowly but surely, they discover that they must make great sacrifices to escape this situation. The film explores the destructive nature of humanity and our need to subjugate others to our power, by whatever means.
01
02
03
