Paul Cohen
De Man met de Glimlach
Persoonlijke en cinematografische reis van tweevoudig Gouden-Kalf-winnaar Paul Cohen door het naoorlogse Europa.
Persoonlijke en cinematografische reis van tweevoudig Gouden-Kalf-winnaar Paul Cohen (Janine, 2010) door het naoorlogse Europa. Aan de hand van het reisverslag van zijn Joodse vader Bram Cohen, diens dagboekaantekeningen uit het Jappenkamp en niet eerder vertoond archiefmateriaal schetst Paul Cohen een beeld van het Europa na WOII door de ogen van zijn vader. Een poëtische documentaire over schuld, schaamte, vergeving en compassie, met universele betekenis.
In de lente van 1947 reist de jonge student Bram Cohen met de trein door Duitsland, op weg naar Kopenhagen. Zijn Joodse familie is voor de helft uitgemoord. Vol bitterheid kijkt hij naar het verwoeste land en het overwonnen volk. “De honger staat ze op het gezicht. Goed zo, nog lang niet genoeg!”, schrijft hij in zijn reisboek. Maar op het station in Hamburg draait alles om. Langs het spoor drentelen jonge kinderen met kromme beentjes door kalkgebrek. In plaats van haat voelt Bram vergeving en compassie. Hij geeft zijn brood aan een meisje van vijf. Eenmaal in Kopenhagen wordt Bram verliefd op een jonge Deense vrouw, waarmee hij zal trouwen. Regisseur Paul Cohen is hun jongste zoon. In De Man met de Glimlach maken we deze treinreis opnieuw en ontmoeten we reizigers van nu die ook ieder een verhaal over vergeving hebben.
Op Bevrijdingsdag ontvangen we regisseur Paul Cohen in het Filmhuis voor een gesprek over zijn film en de familiegeschiedenis waarover deze gaat.
A personal and cinematic journey through post-war Europe by two-time Golden Calf winner Paul Cohen (Janine, 2010). Drawing on the travelogue of his Jewish father Bram Cohen, his diary entries from the Japanese internment camp and previously unseen archive material, Paul Cohen paints a picture of post-war Europe through his father’s eyes. A poetic documentary about guilt, shame, forgiveness and compassion, with universal significance.
In the spring of 1947, the young student Bram Cohen travels by train through Germany, on his way to Copenhagen. Half of his Jewish family has been murdered. He looks with bitterness at the devastated country and the defeated people. “The hunger is written all over their faces. Good, that’s not nearly enough!” he writes in his travel journal. But at the station in Hamburg, everything changes. Along the tracks, young children with bowed legs due to a lack of calcium wander about. Instead of hatred, Bram feels forgiveness and compassion. He gives his bread to a five-year-old girl. Once in Copenhagen, Bram falls in love with a young Danish woman, whom he will marry. Director Paul Cohen is their youngest son. In De Man met de Glimlach, we retrace this train journey and meet modern-day travellers, each of whom also has a story of forgiveness to tell.
On Liberation Day, we will be welcoming director Paul Cohen to the Filmhuis for a discussion about his film and the family history it explores.
01
02
03
04
05
