Ronald da Silva, Pim de la Parra
Dagboek van een Zwakke Yogi
In Pim de la Parra's laatste Minimal Movie komen tijdens een ogenschijnlijk gezellig samenzijn van twee bevriende koppels verborgen verlangens, jaloezie en spanningen steeds meer aan het licht.
De laatste Minimal Movie van Pim de la Parra, jarenlang niet uitgebracht door tragische omstandigheden en juridische problemen, geeft een frisse en directe kijk op vriendschap, liefde en verlangen. De film volgt twee bevriende koppels: Audrey, succesvolle romanschrijfster, en haar man Derek, professor in paradoxale logica, en Loes, motormonteur en paardenliefhebber, met haar partner, kunstschilder Robert. Aanvankelijk lijken de koppels goede vrienden, maar tijdens hun samenzijn komen spanningen, jaloezie en verborgen verlangens aan het licht. Kleine irritaties en erotische prikkels zorgen voor grappige, confronterende en soms harde wendingen die laten zien hoe complex relaties kunnen zijn.
De zwart-witfilm, opgenomen in tien dagen in Amsterdam en Rotterdam, is de laatste van vijftien minimalistische films die De la Parra in de jaren ’90 maakte binnen het filmcollectief Ronald da Silva. Ondanks financiële problemen en een moeilijk maakproces blijft de film een krachtig voorbeeld van onafhankelijke cinema: gedurfd, vrij en compromisloos.
Pim de la Parra's latest Minimal Movie, unreleased for years due to tragic circumstances and legal issues, offers a fresh and direct look at friendship, love, and desire. The film follows two befriended couples: Audrey, a successful novelist, and her husband Derek, a professor of paradoxical logic; and Loes, a motorcycle mechanic and horse enthusiast, with her partner, painter Robert. Initially, the couples appear to be good friends, but during their time together, tensions, jealousy, and hidden desires come to light. Minor irritations and erotic triggers lead to funny, confrontational, and sometimes harsh twists that reveal just how complex relationships can be.
The black-and-white film, shot over ten days in Amsterdam and Rotterdam, is the last of fifteen minimalist films that De la Parra made in the 1990s within the film collective Ronald da Silva. Despite financial difficulties and a challenging production process, the film remains a powerful example of independent cinema: bold, free, and uncompromising.
01
02
